Toen één bloembol meer waard was dan een huis
In Nederland gebeurde in de jaren 1630 iets wat bijna niet te geloven is: mensen betaalden krankzinnige bedragen voor één enkele tulpenbol. Deze periode staat bekend als de tulpenmanie. De tulp was kort daarvoor vanuit het Ottomaanse Rijk naar de Lage Landen gekomen en werd al snel een statussymbool. Wie de mooiste en zeldzaamste tulpen in zijn tuin had staan, liet daarmee zien hoe rijk en deftig hij was.
Vooral tulpen met gevlamde, gestreepte bloembladeren waren geliefd. Wat de mensen toen niet wisten, is dat die bijzondere strepen werden veroorzaakt door een plantenvirus. Juist die zieke tulpen waren het meest gewild. De prijzen stegen tot enorme hoogten. Op het hoogtepunt werd voor één zeldzame bol soms net zoveel betaald als voor een grachtenpand in Amsterdam. Handelaren kochten en verkochten bollen die nog niet eens uit de grond waren, alleen op basis van een belofte op papier.
In februari 1637 ging het mis. Tijdens een veiling in Haarlem waren er plotseling geen kopers meer die de hoge prijzen wilden betalen. Het nieuws verspreidde zich razendsnel en de prijzen stortten in. Binnen enkele dagen waren de kostbare bollen bijna niets meer waard. Veel mensen die dachten dat ze rijk zouden worden, hielden niets over dan een handvol gewone bloembollen.
Historici gebruiken de tulpenmanie nog steeds als een vroeg voorbeeld van hoe een markt op hol kan slaan wanneer iedereen tegelijk denkt rijk te worden. De tulp zelf bleef gewoon groeien, onverschillig over de waarde die mensen eraan hingen. Vandaag bloeien er elk voorjaar miljoenen tulpen in Nederland, voor iedereen betaalbaar.